بدین منظور 420 قطعه ماهی کپور در هفت گروه آزمایشی T0 (کنترل)، T1 و T2 (5/1 و 5/2 میلی گرم در لیتر فلز سنگین روی)، T3 و T4 (5/1 و 5/2 میلی گرم در لیتر نانو ذره شیمیایی روی)، T5 و T6 (5/1 و 5/2 میلی گرم بر لیتر نانو ذره سبز روی)، تقسیم و فراسنجه های خونی ارزیابی شدند. میزان هماتوکریت در تیمارهای T1 وT2 ، تعداد گلبول های قرمز در تیمارهای T2، T4 وT5 و میزان هموگلوبین در تیمارهای T2، T4، T5 و T6 و میزان MCH تنها در گروهT6 کاهش معنی داری را در مقایسه با گروه کنترل نشان داد (05/0>P). کمترین میزان MCHC در تیمارهای T4 (60/1 ±23/19)، T5 (33/2 ±61/18) و T6 (80/4 ±48/18) و ثبت شد. علاوه براین میزان MCV در T1 کاهش معنی داری در مقایسه با گروه کنترل ثبت کرد (05/0>P). تعداد گلبول های سفید در تمامی تیمارها به جز 5/1 میلی گرم در لیتر نانو ذره سبز روی کاهش معنی داری را در مقایسه با گروه کنترل نشان داد (05/0>P). درصد لنفوسیت ها نیز در تیمارهای T1 و T2 فلز سنگین روی و T3 کاهش معنی داری را در مقایسه با گروه کنترل ثبت کرد (05/0>P). در مقابل، درصد مونوسیت نیز در گروه های قرار گرفته در معرض فلز سنگین روی افزایش معنی داری را در مقایسه با سایر تیمارها نشان داد (05/0>P). این نتایج ممکن است به دلیل اثرگذاری عنصر روی بر بافت های خونساز، ضعف در بهره گیری از آهن جیره یا نوسانات هورمونی باشد که منجر به اثرات نامطلوبی بر فراسنجه های خونی شد.

ذرات نانو اکسید روی در صنایع مختلف اعم از غذایی، دارویی، لاستیک سازی، الکترونیکی و موارد مشابه کاربرد فراوانی پیدا کرده است. این ماده با استفاده از روش های گوناگون و جدید بعبارت دیگر با ابتکارات نوین در دنیا در حال ساخت می باشد و آثار مکتوب سالانه محققان گویای این امر است. در این تحقیق ابتدا کنسانتره اکسید روی در دو مرحله سرد و گرم تصفیه و عناصر ناخالص آن جدا گردید و محلول سولفات روی حاصل جهت تولید پودر نانو اکسید روی مورد استفاده قرار گرفت. سپس پارامترهای موثر در تولید پودر نانو اکسید روی از کانه های اکسیده منطقه انگوران زنجان با استفاده از روش ترسیب همراه تغییر فاز که روش نوینی در زمینه تولید پودر نانوی اکسید روی است، مورد بررسی قرار گرفت. به همین منظور شش پارامتر دما، غلظت های NaOH، Na2CO3 و ZnSO4، زمان انجام واکنش و سرعت همزدن در 4 سطح طراحی شد که در این حالت شرط بهینه زمانی حاصل شد که غلظت سولفات روی، کربنات سدیم و هیدروکسید سدیم برابر 1 مول بر لیتر و دمای انجام واکنش برابر 90 درجه سانتیگراد باشد. همچنین عوامل زمان و سرعت همزن تاثیر چندانی در پاسخ هدف نداشتند یعنی تاثیر عواملی نظیر زمان انجام واکنش و سرعت همزدن در سطوح انتخابیشان وقتی که سایر پارامترها در سطح بهینه خود قرار دارند آشکار نمی شود. در نهایت با انجام یک آزمایش با شرایط بهینه مشخص شد که در پودر بدست آمده فقط پیک های ZnO مشاهده می شود و پودر بدست آمده دارای ابعاد 70 تا 150 نانومتر است.

زمینه و هدف : فناوری نانو یکی از بخشهای بسیار مهم از تکنولوژی است. نانوذرات را میتوان در زمینه مختلف صنعتی، پزشکی، نظامی و استفاده شخصی استفاده کرد. هدف از این مطالعه آماده سازی نانوکامپوزیت کیتوزان – اکسید روی از طریق یک روش ساده و بررسی فعالیت ضد باکتری از آنها بود. روش کار : روش مطالعه در این بررسی از نوع تجربی بود. نانوکامپوزیت کیتوزان – اکسید روی به روش سل ژل ساخته شد. سپس این نانوکامپوزیت با مورد ارزیابی قرار گرفت. اثر ( XRD) و پراش اشعه ایکس (UV-VIS) طیفسنج مرئی - فرابنفش، EDX، SEM، FTIR استفاده از تکنیکهای 1 درصد اکسید روی بر روی گاز / ضدمیکروبی این نانو کامپوزیت روی باکتری اشرشیاکلی و استافیلوکوکوس آرئوس ارزیابی شد. سپس اثر نانو کامپوزیت 5 استریل در مجاورت باکتریهای فوق بررسی شد. یافتهها : نتایج نشان داد غلظت نانوذره اکسید روی، روی فعالیت ضدمیکروبی نانوکامپوزیت اثر میگذارد. فیلم نانوکامپوزیت کیتوزان – اکس ید روی حاو 1 درصد اکسید روی بر روی گاز استریل اثر ضدم یکروبی / 1/5 درصد اکسید روی دارای بیشترین اثر ضدمیکروبی بود. همچنین فیلم نانوکامپوزیت حاوی 5 روی هر دو باکتری نشان داد. نتیجهگیری : فیلم نانوکامپوزیت کیتوزان – اکسید روی دارای عملکرد ضدباکتری بسیار عالی بود، بنابرا ین ممکن است ف یلم نانوکامپوز یتی کاربردها پزشکی داشته باشد و همچنین بهعنوان یک پوشش سطح بهمنظور افزایش ایمنی میکروبی و گسترش عمر مفید مواد غذایی استفاده شود.

در این کار پژوهشی، روی اکسید گل مانند با روش تابش دهی امواج ریزموج، با استفاده از پیش ماده روی استات و آب به عنوان حلال تهیه شد. نمونه با استفاده از تصویرهای میکروسکوپ الکترونی و تجزیه عنصری EDX و پراش پرتو ایکس مورد شناسایی قرار گرفت. سپس حسگر به دست آمده با درصدهای متفاوت از دوپه ناخالصی، برای بررسی انتخابی گری نسبت به اتانول با غلظت 500 ppm در معرض گازهای متان، کربن مونو اکسید و اتانول قرار گرفت.نمونه حاوی 5% ناخالصی انتخابی گری بالایی نسبت به اتانول در حضور گازهای متان و کربن مونو اکسید از خود نشان داد. هم چنین، وجود ناخالصی لانتانیم اکسید بر زمان پاسخ و بازیابی تاثیر داشته و می تواند برای تهیه حسگرهای گازی با انتخابی گری نسبت به اتانول مورد استفاده قرار گیرد.

1کشف رویکردهای استراتژیک پایدار و سازگار با محیط­زیست برای افزایش تولید محصولات غذایی برای امنیت غذایی آینده از اهمیت حیاتی برخوردار است. استفاده از نانوتکنولوژی یک رویکرد امیدوارکننده در کشاورزی است. با این حال، تعیین غلظت­های کارآمد و مقرون به صرفه با توجه به گونه­های گیاهی مورد نظر نیاز به مطالعه بیشتری دارد. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تأثیر نانو اکسید روی بر رشد و صفات فیزیولوژی گیاه ذرت، در بهار سال زراعی 1402 در شهرستان زاهدان اجرا گردید. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک­های کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد. تیمار محلول­پاشی روی به صورت اکسید روی معمولی در چهار سطح (آب­مقطر (شاهد)، 3/0، 6/0 و 2/1 درصد) به عنوان عامل اول و تیمار نانو اکسید روی در چهار سطح (آب­مقطر (شاهد)، 025/0، 05/0 و 1/0 درصد) به عنوان عامل دوم در نظر گرفته شدند. یافته­های پژوهش نشان داد که صفات مورد بررسی به طور معنی­داری تحت اثر اکسید روی معمولی و نانو اکسید روی قرار گرفتند. مقایسه میانگین­های اثرات متقابل نشان داد که بیشترین عملکرد ماده خشک (5/6802 کیلوگرم در هکتار)، عملکرد دانه (2340 کیلوگرم در هکتار) و محتوای پروتئین (8/5 میلی­گرم بر گرم وزن تر برگ) از تیمار محلول­پاشی 6/0 درصد اکسید روی معمولی به همراه 1/0 درصد نانو اکسید روی بدست آمده است. بیشترین میزان فعالیت آنزیم­های کاتالاز، گایاکول پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز به ترتیب برابر با 36/1، 299/0 و 05/1 دقیقه بر میلی­گرم پروتئین بود. بیشترین میزان کاتالاز و گایاکول پراکسیداز در تیمار محلول­پاشی 6/0 درصد اکسید روی معمولی به ترتیب با مصرف 05/0 درصد و 025/0 درصد نانو اکسید روی به دست آمد. همچنین میزان سوپراکسید دیسموتاز در تیمار محلول­پاشی 3/0 درصد اکسید روی معمولی به همراه 025/0 درصد نانو اکسید روی مشاهده شد. با توجه به یافته­های پژوهش، محلول­پاشی 6/0 درصد اکسید روی معمولی به همراه 1/0 درصد نانو اکسید روی جهت بهبود صفات کمی و کیفی گیاه ذرت پیشنهاد می­شود.

یک علت ناباروری در زنان دیابت است. یکی از اندام هایی که دیابت روی ساختار و عملکرد آن اثر سوء می گذارد تخمدان است. نانو اکسید روی یکی از مشتقات روی است که در مطالعات اخیر از آن به عنوان یک عامل آنتی دیابتی قوی نام برده شده است. همچنین، روی عنصری مهم در باروری است. بنابراین در مطالعه ی حاضر اثرات نانواکسید روی و اکسید روی بر ساختار تخمدان در موش های صحرایی دیابتی با اکسید روی مقایسه شده است. در این مطالعه تعداد 40 سر موش صحرایی ماده ی بالغ نژاد ویستار به طور تصادفی به 5 گروه کنترل، شاهد (سرم فیزیولوژی)، دیابتی (استرپتوزوتوسین: 60mg/kg، داخل صفاقی)، دیابتی دریافت کننده ی اکسید روی (30mg/kg) و دیابتی دریافت کننده ی نانو اکسید روی (30mg/kg) تقسیم شدند. پس از 4 هفته تیمار، قند خون و وزن هر حیوان اندازه گیری شد. پس از آسان کشی، تخمدان ها جدا و پس از توزین در فیکساتیو مناسب غوطه ور شدند. از تخمدان به روش معمول تهیه ی مقاطع بافتی، برش هایی به ضخامت 5 میکرومتر تهیه و رنگ آمیزی شدند و با میکروسکوپ نوری مطالعه شدند. دیابت تعداد فولیکول های آغازین و جسم زرد را کاهش داد (P<0.05) در حالی که روی سایر فولیکول ها شامل فولیکول های اولیه، ثانویه و ثالثیه و همچنین قطر فولیکولی اثر نداشت (P>0.05). تجویز اکسید روی از کاهش تعداد فولیکول های آغازین و جسم زرد جلوگیری کرد (P<0.05). تجویز نانو اکسید روی از کاهش تعداد فولیکول های آغازین جلوگیری کرد و تعداد جسم های زرد را افزایش داد (P<0.05). نانو اکسید روی در مقایسه با اکسید روی ممکن است اثرات محافظتی بیش تری داشته باشد و بر فولیکول زایی نیز اثر تحریکی داشته باشد.

پلی آنیلین به روش شیمیایی توسط اکسید کننده آمونیوم پرسولفات در محیط اسیدی آبی سنتز شد. نانو کامپوزیت های پلی آنیلین با افزودن مقادیر مختلف از نانو ذرات اکسید روی (5-1 درصد) بروش ریخته گری محلول تهیه شد. با تبخیر حلال، فیلم های پلی آنیلین و نانو کامپوزیت های مربوطه بدست آمد. پلی آنیلین و نانو کامپوزیت های آن به وسیله طیف سنجی FTIR، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و الگوهای پراش اشعه (XRD) X- مورد بررسی قرار گرفت. همچنین از آزمون تجزیه گرما وزنی (TGA) برای بررسی پایداری حرارتی و آزمون استحکام کششی حهت بررسی خواص مکانیکی استفاده شد. رسانایی پلی آنیلین و نانو کامپوزیت های حاصل نیز بروش چهار نقطه ای اندازه گیری شد. در طیف FTIR پیک های شاخص پلی آنیلین در نتیجه پیوند هیدروژنی به سمت اعداد موجی پایین تر جابجا شدند. نتایج حاصل از الگوهای پراش XRD بیانگر افزایش درصد بلورینگی نانو کامپوزیت در مقایسه با پلیمر خالص است همچنین شدت پیک ها نیز در حضور نانو ذرات اکسید روی افزایش یافته است. نتایج TGA نیز بیانگر کاهش تخریب حرارتی پلیمراست. بررسی خواص مکانیکی نیز نشان دهنده افزایش مدول یانگ و استحکام در نقطه شکست نانو کامپوزیت است. به علاوه رسانایی نانو کامپوزیت ها نسبت به پلیمر خالص کاهش یافت.

جذب سطحی پلیمرها به وسیله نانو ذرات، پایداری سوسپانسیون را در برابر کلوخه شدن بهبود می بخشد. در این مقاله، برای جلوگیری از کلوخه شدن، از نانو ذرات اکسید روی (ZnO) به عنوان اکسید فلزی انتخابی و از پلی اتیلن گلیکول (PEG) به عنوان پلیمر جذب شونده انتخابی استفاده شده است. انجام عمل جذب، توسط طیف سنجی فرو سرخ (IR)، اندازه و ساختار کریستالی نانو ذرات توسط آنالیز پراش اشعه ایکس (XRD)، میزان جرم پلیمر پوششی توسط آنالیز گرما وزن سنجی (TGA) و بالاخره میزان کلوخه ای شدن و انباشتگی نانو ذرات توسط تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، مورد بررسی قرار گرفته است. کاهش جرم مولکولی پلی اتیلن گلیکول سبب افزایش جرم پلیمر جذب شده بر روی نانو ذرات، کوچک شدن اندازه آن ها و کروی تر شدن ذرات شد. نتایج بدست آمده نشان می دهد پس از پوشش دهی، پراکنش نانو ذرات ZnO بیش تر شده و میزان کلوخه ای شدن ذرات کم تر شده است.